اعتماد در گزارش اقتصادی خود اورده است: در سال گذشته نسبت دستمزد سالانه که به یک کارگر پرداخت می‌شود به متوسط هزینه‌های سالانه برای خانواده‌های شهری 38 درصد و برای خانوار روستایی نیز 69 درصد بود. بدین معنا که در یک خانواده شهری، دستمزد هر کارگر کفاف کمتر از 40 درصد هزینه‌های زندگی‌اش را می‌دهد. در حالی که خانواده‌های روستایی می‌توانستند تا 70 درصد هزینه‌های زندگی‌شان را با همان حقوق پوشش دهند. فاصله میان دستمزد سالانه یک کارگر با هزینه‌های زندگی در شهرها و روستا به ترتیب حدود 30 و 8 میلیون تومان است. همین امر باعث می‌شود خانواده‌ها منابع درآمدی خود را گوناگون انتخاب کنند تا هم از گزند نوسانات و افزایش تورم قدری در امان بمانند و هم میزان بیشتری از هزینه‌های خود را پوشش دهند.

بررسی‌های وزارت کار نشان می‌دهد که متوسط هزینه‌های سالانه یک خانواده شهری در سال 98 افزایش 21 درصدی یافته و به بیش از 48 میلیون تومان در سال رسیده است. این در حالی است که در سال 97 متوسط هزینه یک خانواده شهری 40 میلیون تومان بود. بر اساس گزارشی که وزارت کار منتشر کرده متوسط درآمد خانواده‌های شهرنشین نیز رشد 24 درصدی داشته و از 44 میلیون و 950 هزار تومان به 54 میلیون تومان در سال گذشته رسیده است. آمار مربوط به درآمد و هزینه خانواده‌های شهری از سال 90 تا 98 نشان می‌دهد در کمتر از یک دهه، رشد درآمدها 315 درصد بوده و از 13 میلیون تومان به 54 میلیون تومان رسیده و بیشترین جهش نیز طی سال 97 تا 98 رخ داده که متوسط درآمدها افزایش 24.4 درصدی داشت. هزینه نیز طی سال‌های 90 تا 98 افزایش 262 درصدی داشته و از 13 میلیون و 474 هزار تومان به 48 میلیون و 643 هزار تومان رسید. بیشترین جهش هزینه‌ها در شهرها نیز مانند افزایش درآمدها در فاصله سال‌های 97 تا 98 بوده که 20.7 درصد بیشتر شده است.

هزینه یک خانواده روستایی طی سال‌های 90 تا 98 افزایش 211 درصدی داشته و از 8 میلیون و 500 هزار تومان به 26 میلیون و 596 هزار تومان رسید. طی این سال‌ها متوسط درآمد برای خانواده‌های ساکن در روستا افزایش 275 درصدی داشته و از حدود 8 میلیون تومان به 29 میلیون و 700 هزار تومان رسید. بیشترین جهش درآمدی در خانواده‌های روستایی مانند خانواده‌های شهری در فاصله سال‌های 97 تا 98 رخ داد که منجر به افزایش 27.4 درصدی شد . در این فاصله زمانی هزینه‌ها نیز افزایش 22 درصدی یافت.