محمد صادق جنان صفت –ساعت 24 - به نظرشما خواننده ارجمند این نوشته آیا حسن روحانی به عنوان رییس جمهور ایران و مسئولی که مطابق قانون اساسی باید یباد بودجه کشوررا جوری سامان دهد که از دل آن برنامه هایی برای رشد وپیشرفت کشور فراهم شود و شهروندان نیز به سطح بالاتری از رفاه دست یابند ، عددو رقمهای خیالی این بودحه بیرون آمده از سازمان برنامه و بدجه را دیده است؟

اگر دیده ا ست در ان لحظه در صورت اوچه حالتی نشان داده شده است ؟ایا اونیز مثل  همه آگاهان به روزگار کسب وکار ایران و ایرانیان در این سالهای سخت و نفس گیر از پیش می دانست  دست وزارت اقتصاد برای پیش بینی  درآمدها از بخش واقعی اقتصاد  برای بودجه 1400 خالی خالی است؟ وزارت اقتصاد وعده هایی به سازمان برنامه و بودجه برای کسب درآمد درسال 1400 داده است که به دست اوردنش آسان و سخت و شگفت انگیز است. به این معنی که در دنیای واقعی این درآمدها به دست نمی اید ولی بر روی کاغذ و با ترفندهای دولت وسازمانهای دولتی و حساب سازی ها ممکن می شود. یکی از شاهکارهای مدیران ارشد سازمان برنامه ریزی کشور این است که می خواهند در سال آینده روزانه 2.3 میلیون بشکه نفت بفروشند. البته باید دید این اندیشه که فروش  این میزان نفت در بودجه برای سال 1400 از ذهن مدیر ارشد کدام سازمان یا وزارتخانه بیرون امده است.آیا بیژن زنگنه وزیر نفت قول داده است می تواند این میزان نفت درداخل یا خارج از ایران بفروشد ؟ ایا به فکر مدیران سازمان برنامه و بودجه رسیده است این عددها را پشت سرهم ردیف کنندکه ایران سال اینده روزی 2.3 میلیون بشکه نفت می فروشد و قیمت هر بشکه نفت هم 40 دلار امریکا است و قیمت هر دلار امریکا نیز در سال اینده 11500 تومان است ، پس این اعداد را درهم ضرب می کنیم و به عدد جادویی می رسیم. از همین الان معلوم است در ایران این میزان پول دست کم نزد شهروندان عادی نیست که بخواهند روزی 25 هزاز میلیارد تومان فقط نفت پیش خرید کنند و اصولا این کار برای نخستین بار نیاز به آزمایش داشت.

دولت برای اینکه بتواند بودجه را تراز کند رقم هایی برای فروش اوراق قرضه گذاشته است که رقمهای بالایی به حساب می آیند و با توجه به وضعیت فعلی به نظر نمی رسد مشتری پروپا قرصی داشته باشد. درآمدهای گسترش یافته برای در یافت مالیات نیز با توجه به وضعیت کسب وکار شهروندان و تعطیلی صدها کارخانه و صدها هزار کسب وکار در بخش خدمات خانگی نیز دور از دسترس است. پرسش این است چرا چنین بودجه ای تنظیم شد؟ واقعیت این است که نمی شد ودولت به ویژه رییس سازمان برنامه و بودجه شهامت ندارد بسیاری از هزینه ها را ندهد و یا کاهش دهد و یا اصولا جایی برای صرفه جویی در بخش هزینه ها باقی نمانده است و باید به هر حال بودجه به مجلس داده می شد.

 

 

 

 

 آیا از مجلس فعلی انتظار می رود بتواند بودجه را به سوی بهبود سوق دهد و آن را اصلاح کند؟ آنچه تاکنون بر زبان رییس مجلس دراین باره جاری شده است شعارهایی است که 40 سال است داه می شود .شعار اینکه باید ریال به ریال بودجه در مسیر خدمت به محرومان باشد به نظر کاررا بدتر خواهد کرد. واقعیت این است که در مجلس فعلی فردی حتی دراندازه غلامرضا تاجگردون نیز در منصب ریاست کمیسیون برنامه و بودجه وجود ندارد که بتواند سروته این بودجه را به هم بدوزد. این بودجه در شان کشور و سرزمین وشهروندان ایرانی است؟ شاید باشد شاید هم نباشد اما می توان قاطعانه نظر داد وای به حال کشوری که بودجه اش این باشد.