ساعت 24 – تجربه دهه 1390 نشان می دهد قیمت دلار جهش های بلند را تجربه می کند ، چند گاهی در اوج می ماند آنگاه برای مدتی بسیار بالاتر از نقطه پرش نخستین وکمی زیر نقط اوج می ایستد و سپس پرش خود را شروع می کند.

این را در رسیدن قیمت هردلار از 1000 تومان به نزدیک 4000هزار تومان در سالهای 1391 تا 1392 دیدیم. تثبیت نسبی دلار در دامنه 4 تا 5 هزارتومان در شرایط خوشبینی به برجام و آشتی با امریکا نیز تجربه کردیم تا اینکه ترامپ آمد و سفره برجام را با همراهی ناخواسته منتقدان  داخلی جمع کرد. در سال 1397 بود که این اتفاق افتاد و قیمت هردلار در یک دوره کوتاه حتی تا 19هزارتومان هم رسید و سپس به دامنه 12 تا 14 هزارتومان برگشت. این تثبیت نرخ ارز تا زمستان 1399 ادامه پیدا کرد تا اینکه موتور بالارونده قیمت دلارروشن شد و این بار تا مرز 32 هزار تومان بالا رفت. حالا قیمت هردلار در چند روز هیجانی به 22 هزارتومان رسیده است. کارشناسان می گویند  نرخ ارز به ویژه نرخ تبدیل هر دلار آمریکا به ریال یا تومان ایران بدون تردید در شرایط ویژه ایران سیاسی‌ترین پدیده است که کلیت نظام سیاسی ایران و ارکان آن شامل نهادهای حکومتی و نیز گروه‌های تهیدست روستایی و شهری را زیر چتر خود دارد. هر تغییر معنادار در نرخ تبدیل دلار به ریال روش و ماهیت کسب ‌وکار و نیز روش و اندازه زندگی ایرانیان را دگرگون می‌کند. این تجربه به دست آمده و نیاز به اثبات آن نیست. نرخ ارز در تعادل بازار کار و بازار کالا و نیز بر تجارت ایران و همچنین در نرخ تورم و نیز رشد تولید ناخالص داخلی موثر است. اینکه نرخ ارز در سال ۱۴۰۰ در کدام نقطه یا در کدام دامنه از قیمت‌ها بایستد محل مجادله سنگین مجلس و دولت و نیز بخش خصوصی با دولت شده است. سرگیجه دلار در بازار عجیب ایران راه را برای چرخش‌های ناگهانی و آشفتگی سایر بازارها باز کرده است.

به نظر می رسد با توجه به تعادل نسبی پدیدار شده برای دلار 26 هزار تومانی در ماههای تازه سپری شده و جاافتادن این نرخ اکنون کاهش آن تا جایی که حسن روحانی آدرس داده است ناممکن است. دلیل نخست درباره اینکه حرفه ای ها دلار می خرند به وضعیت بازار سهام برمی گردد. در صورتی که هنوز قیمت دلار با 15 هزار تومانی ادعایی رییس جمهور فاصله دارد سقوط بازار سهام و ترس از آشوب دست کم 2میلیون سهامدار سرمایه از دست داده یک کابوس برای دولت است وهمین عامل می تواند راه را برای کاهش بیشتر دلار ببندد. از سوی دیگر دیروز در اتاق تهران صدای اعتراض صادرکنندگان درامد که باوردارند بازی سیاسی با نرخ دلار می تواند باقی مانده اعتماد به صادرات را نیز زایل کند. همچنی گفته می شود تقاضایی که برای خریددلار ارزان در بازار هست می تواند در چشم به همزدنی دلار عرضه شده را از بازار جمع کند ونیز شرکت های صادرکننده پتروشیمی و فولاد برایشان صرفه اقتصادی ندارد که بادلار سقوط کرده صادرات کنند. وسرانجام باید به خطر خروج سرمایه از کشور با دلار 15 هزارتومانی اشاره کرد. به نظر می‌رسد قبل از اینکه احتمال بلوا و آشوب در بورس افزایش یابد همانند همه کشورهای دیگر بالاترین مقام اجرایی که به طور مستقیم مسوولیت قانونی دارد باید استعفا دهد و راه‌های نادرست رفته شده و متغیرهای اثرگذار بر بازار برگشت داده شده و اصلاح شوند.  یکی از این متغیرها نرخ ارز است که سایه تردیدها باید از پیرامون آن خالی باشد. به طور مثال می توان حدس زد رییس‌جمهور یا یکی از مردان دولت به نیابت از او  بگوید درباره نرخ دلار بازار باید تصمیم بگیرد و نمی توان امید وار بود به زودی ایران منابع ارزی اش را از کشورهای دیگر پس بگیرد.