ساعت 24 - امروز که سپری شود تنها سه روز دیگر برای مبارزان راه پاستور می‌ماند تا جایی که راه دارد بر میزانی از جامعه عکسبرداری کرده و کاستی‌ها و کجی‌های آن را نشان دهند. پس از آن یک روز خاموشی بر خیمه مبارزان استیلا می‌یابد و روز آدینه آتی آشکار می‌شود شمار شهروندانی که چشم‌انداز خیالی که آنها به رخ کشیدند را باور کرده‌اند.

واقعیت این است که مبارزان راه و میدان پاستور در این دو هفته هر چه از روزگار امروز عکس گرفتند و آنها را به شهروندان نشان دادن، راست و درست بود.این درستی و راستی در آینه کسب‌وکارهای رخوت‌زده و کم‌جان ایرانیان و درآمدهای آب‌رفته و سفره‌های کوچک شده به خوبی دیده می‌شود.خوشبختانه این هفت مبارز آدرس‌های درستی دادند که سرمایه‌گذاری در ایران در ۱۰ سال سپری‌شده روندی کاهنده داشته و میانگین رشد تولید ناخالص داخلی صفر بوده و هزاران میلیارد تومان از منابع کشور به چاه ریخته شده و بازرگانی با دنیا کوچک شده و نرخ افزایش سطح عمومی قیمت‌ها با شتاب به بالا رفته است.این عکس‌ها واقعی هستند و رقابت، راه بازگو کردن آنها را در این روزها و هفته‌ها بازکرده است و باید امیدوار بود پس از روی کار آمدن دولت تازه، شهروندان باز هم بتوانند در این اندازه بزرگ راستی‌های تلخ روزگار ایران و ایرانیان را نشان دهند. اما آنچه مایه نگرانی و دلخوری گسترده شاید ناگفته شهروندان شده است، نشان دادن چشم‌اندازی رویایی و خیالی با همین نماهای تیره‌وتار است.

کاندیداهای ریاست‌جمهوری اما بدون توجه به عکس‌هایی که خود گرفته و به شهروندان نشان داده‌اند و بدون نگاه کارشناسی و علمی به آینده، چنان چشم‌اندازی از توانایی‌های خود نشان داده‌اند که گویی آنها نابغه‌هایی بوده‌اند که در این هشت سال نیست شده بودند و در این ۴۰ سال انگار نبوده‌اند.بدیهه‌گویی‌های ناامیدکننده و انداختن همه کاستی‌ها به زمین دولت امروز و ندیدن واقعیت‌های بیرونی به گزافه‌گویی و تصویرسازی از چشم‌انداز رویایی منجر شده است. کاش روزگار، گونه دیگری بود و می‌شد امیدوار بود یک صدم از آنچه از سوی این کاندیداها وعده داده می‌شود را با ادامه وضعیت موجود لباس عمل پوشاند و چشم‌اندازی که ارائه می‌شود، محقق شود.آن روز که همین گره‌های باز نشده کورتر می‌شوند و بازکردن‌شان از توانایی بیرون می‌شود، مصیبت بزرگ از راه رسیده است.

 محمدصادق جنان‌صفت – روزنامه جهان صنعت