اقتصادنیوز، بازدهی شاخص کل بورس از ابتدای هفته تا پایان هفته نزدیک 0.4 درصد مثبت شد. شاخص کل طول هفته با نوسان دنبال و با وجود پیشروی تا 1.545 میلیون واحد، دوباره به لبه 1.5 میلیون واحد نزدیک شد.

به نظر می رسد فعلا شاخص در همین محدوده و کانال 1.5 میلیون واحد پیگیری شود و برای ورود به کانال 1.6 میلیون واحد نیاز به یک مولفه و تغذیه کننده ای است که سمت تقاضا را کاملا فعال نگه دارد.

در صورت تداوم همین وضعیت با مختصات فعلی باید احتمال داد هفته آینده شاخص در همان محدوده کانال 1.5 میلیون واحد دنبال شود. بررسی عملکرد بازار در روز پایانی هفته نشان داد ورودی پول حقیقی ها به بازار سهام منفی و ورودی پول حقیقی به صندوق های با درآمد ثابت مثبت شد.

در این میان سرانه خرید حقیقی ها نسبت به سرانه فروش حقیقی ها همچنان به نفع خریداران دنبال می شود. البته ارزش معاملات خُرد به 7600 هزار میلیارد تومان رسید و نسبت تعداد نمادها دارای صف خرید نسبت به صف فروش هم به 1.5 برابر رسید.

در یک هفته گذشته بازار سهام در یک محدوده نوسانی مشخص در زیر نیمه کانال 1.5 میلیون واحد دنبال شد. این در حالی است که دور نوسانات هم البته نسبت به هفته های گذشته کُند شده بود.

با نوسانات بازار ارز و تغییر نرخ کامودیتی ها، بازار هم سعی کرد رفتارهایش را با این دو بازار انطباق دهد.

البته تک سهم ها و سهم های ریالی تورمی در یک هفته گذشته بیشترین خریدار را داشتند و سمت تقاضا را فعال نگه داشتند اما سهام های صادرات محور (کامودیتی محور) به تناسب بازار ارز و بازار کامودیتی با نوسان هفته جاری را پشت سر گذاشتند.

اگرچه بازار نسبت به سیاست های حمایتی دولت از بازار سرمایه خوش بین است اما همچنان نسبت به مذاکرات برجامی وین در شرایط انتظار به سر می برد. بر مبنای تازه ترین رویدادها، ایران و طرف غربی هر دو نسبت به تداوم مذاکرات وین تاکید کرده اند اما برخی رویدادها هم نشان از فشار دوباره آژانس به ایران در آستانه برگزاری نشست شورای حکام دارد.

قرار است از روز دوشنبه هفته آینده به مدت 4 روز گزارش آژانس در مورد ایران در جلسه شورای حکام مورد بررسی قرار بگیرد و باید دید در این 4 روز در جلسه شورای حکام قطعنامه ای علیه ایران صادر می شود یا خیر؟

بازار سهام در این هفته، رُخدادهای بَرجامی و تعیین تکلیف برخی سیاست های احتمالی دولت در خصوص تامین کسری بودجه را با حساسیت دنبال می کند و البته در شرایط انتظار به سر می برد. هر گونه تصمیم گیری در خصوص این دو رویداد با اولویت می تواند سمت تقاضا و عرضه را حساس کند.