کارشناس بازار سرمایه ضمن اشاره به ۸ مزیت صادرات برای شرکت ها و پنج طرح‌ تشویقی دولت ها برای صادرکنندگان گفت: این مشوق‌ها معمولا در ایران پرداخت نمی‌شود.

 

به گزارش پایگاه خبری بورس پرس، پوریا سیروس‌پور با انتشار مطلبی با عنوان " ۸ مزیت صادرات برای شرکت‌ها" در دنیای اقتصاد اعلام کرد: در تمامی‌ کشورها از جمله ایران، مزایای صادرات از دو دیدگاه اقتصاد کلان از ‌نظر ملی و خرد برای بنگاه‌های اقتصادی حائز اهمیت است.

مزیت‌های صادرات در اقتصاد کلان شامل اثر مثبت روی تراز پرداخت‌ها، کاهش بیکاری، کاهش تکانه‌های اقتصادی، افزایش استاندارد زندگی و تقویت پیوند های اقتصادی، سیاسی و فرهنگی بین کشورها است.

در گام اول صادرات نقش موثری در افزایش فروش و سود دارد. به‌ دلیل تورم افسارگسیخته، قدرت خرید مردم رو به کاهش است و بنگاه‌های اقتصادی برای حفظ حیات نیاز دارند همواره به افزایش فروش و سود فکر کنند.

در گام بعدی این امر موجب افزایش امنیت تجاری می‌شود. زمانی که شرکت‌ها محصولات را صادر می‌کنند، علاوه بر بازار داخل در بازارهای بین‌المللی هم حضور پیدا می‌کنند. بنابراین اگر یکی از این بازار‌ها با عوامل مختلف صدمه ببیند، بازارهای دیگر برای حفظ و توسعه فعالیت تجاری همچنان باقی می‌مانند.

مطلب بعدی در مورد قانون چک در ایران است. در حال حاضر زمانی که محصولی را می‌فروشید و در قبال آن چک دریافت می‌کنید، مشخص نیست این چک چه زمانی به پول تبدیل می‌شود. در ایران چک معادل پول نیست بلکه تنها یک سند اعتباری است اما در صادرات وقتی با علم و شناخت پیش می‌روید، راه‌ های متعددی برای وصول مطالبات وجود دارد.

مورد بعدی در خصوص مزایای صادرات برای بنگاه‌های اقتصادی مربوط به افزایش نوآوری است. شرکت‌هایی که به‌ سمت صادرات می‌روند، نوآوری‌های آنها افزایش پیدا می‌کند. به ‌دلیل اینکه کالاها و خدمات این‌ شرکت‌ها باید در مقیاس و کیفیت‌های بین‌المللی گنجانده شوند و دائم برای ‌ارتقای محصولات و نوآوری در روش‌های تجاری تلاش کنند.

مسئله بعدی برندینگ است. در حال حاضر برندینگ یکی از مزایایی است که شرکت‌ها باید برای ایجاد آن بودجه در نظر بگیرند. زیرا این مسئله یکی از متغیرهای پول‌ساز در صادرات است. طبق منحنی اسمایلی کورو (Smiley Curve) کمترین سود در زنجیره تامین به تولیدکننده تعلق دارد و بیشترین سود از آن نوآوری، خدمات و برندینگ است. تعیین بودجه برای برندینگ هزینه بشمار نمی‌آید بلکه سرمایه‌گذاری است که سود دوچندانی نصیب بنگاه‌های اقتصادی می‌کند.

شاید بطور یقین بتوان ادعا کرد مورد بعدی مربوط به صرفه مقیاس است. به ‌این مفهوم که هرچه میزان تولید افزایش یابد، تولید مقرون‌ به‌صرفه‌تر می‌شود. چون هزینه‌های ثابت در ‌کالاهای تولیدی بیشتری سرشکن می‌شود و درنهایت بهای‌ تمام‌ شده کالای تولیدی کاهش می‌یابد.

فراگیری دانش بیشتر تجاری از دیگر مزایای صادرات برای بنگاه‌های اقتصادی محسوب می‌شود. شرکت‌هایی که صادرات انجام می‌دهند در مواجهه با بازار جهانی، دانش بیشتری فرا می‌گیرند که این دانش آنها را در بازار داخلی نیز موفق‌تر می‌کند.

رقابت‌پذیری بیشتر از جمله مزایای صادرات محسوب می‌شود. بنگاه‌ هایی که محصول صادر می‌کنند از قوه رقابت‌پذیری بیشتری برخوردار می‌شوند و یاد می‌گیرند که چگونه با رقبا، رقابت سالم داشته باشند و حتی با آنها تعامل و همکاری کنند و از مزایای همدیگر بهره‌مند شوند.

تمامی عوامل فوق باعث شده دولت‌ها برای صادرکنندگان طرح‌های تشویقی در نظر بگیرند. این تسهیلات شامل تسهیلات صادراتی، استرداد سود بازرگانی ، معافیت مالیاتی، اعطای جوایز صادراتی و اخذ وام‌های با سود پایین هستند. این مشوق‌ها معمولا در ایران پرداخت نمی‌شود.