EPSnews           

ایسنا نوشت: یک نماینده ادوار مجلس گفت : فساد ریشه در فقر هم دارد اما ل فسادهای کلان توسط یقه سفیدها انجام می شود که سیری ناپذیر بوده و زیاده خواه هستند.

یک نماینده ادوار مجلس شورای اسلامی گفت: فسادهای کلان توسط یقه سفیدها انجام می شود که سیری ناپذیر بوده و زیاده خواه هستند.

محمدجواد آرین منش در گفت‌وگو با ایسنا، افزود: نه سامانه اعلام اموال مسئولان کارایی لازم را تاکنون داشته و نه سامانه پرداخت های دستگاه های مختلف. اگر این سامانه ها به خوبی کار کنند، با شفافیتی که ایجاد می کنند، تبعیض و فساد را از بین می برند. در حال حاضر معلمان حداقل دریافتی را دارند، اما شرکت نفت و پتروشیمی یا برخی دستگاه های دیگر رقم های آنچنانی دریافت می کنند به همین دلیل حاضر نیستند پرداختی های خود را شفاف کنند.

این نماینده ادوار مجلس ضمن بیان اینکه فساد، تبعیض و بی عدالتی از مهمترین موانع توسعه کشور است، اظهار کرد: مبارزه با فساد با شعار دادن محقق نمی شود. سازوکارهای لازم برای مبارزه با فساد متعدد است؛ مثل اصلاح قوانین، پیشگیری از تعارض منافع، ورود جدی دستگاه قضایی و رشد معنویت در جامعه.  دنیا هم تجاربی مثل توسعه دولت الکترونیک، ایجاد شفافیت و نظارت عامه بر مسئولان دارد که موجب کاهش فساد شده است.

وی ادامه داد: دولت، مجلس و قوه قضاییه شعار خود را مبارزه با فساد انتخاب کردند، ولی تا آثار این مبارزه نمایان نشود، نمی‌توان گفت که عملکرد این دو قوه چگونه بوده است. دولت هنوز کارنامه‌ای ارائه نداده است که مردم احساس کنند فساد کاهش یافته است. به هر حال مبارزه با فساد به عزم ملی نیاز دارد و هماهنگی قوا تاثیر زیادی در موفقیت این مسیر دارد مثلا رئیس جمهور زمانی که ریاست قوه قضاییه را بر عهده داشت معتقد بود که ریشه های فساد در دستگاه های اجرایی است و حالا که او رئیس جمهور شده است بهتر می تواند ریشه های فساد در دستگاه های اجرایی را بخشکاند.قوه قضاییه نیز باید قاطعیت بیشتری داشته باشد و مجلس هم باید خلاءهای قانونی را برطرف کند.

آرین منش همچنین با اشاره به اینکه فساد ریشه در فقر هم دارد، تصریح کرد: با این حال فسادهای کلان توسط یقه سفیدها انجام می شود که سیری ناپذیر بوده و زیاده خواه هستند.

وی در پایان در پاسخ به این پرسش که آیا سفر و زندگی خانواده مسئولان در خارج از کشور می تواند ملاکی برای قضاوت درباره فساد آن مسئول باشد، گفت: در این زمینه نباید قضاوت مطلق داشت.چه اشکالی دارد که فرزند مسئولی برای تحصیل در رشته ای که در ایران وجود ندارد، به خارج از کشور برود؟این مساله نباید به عنوان نقطه ضعف یا اشرافی گری تلقی شود. نباید فرزند مسئولی را بخاطر جایگاه پدرش از پیشرفت بازبداریم، مگر اینکه فرزند مسئول یا پدرش در این مسیر از رانت و امتیازهای دولتی استفاده کرده باشد.