آنچه صنعت پتروشیمی به دنبال آن است
صنعت پتروشیمی ایران، همانند گاو شیردهی است که طی سالیان متمادی با رفت و آمد هر دولتی کارایی و منفعت خود را برای کشور داشته، حال آنکه در این میان میزان بهره برداری و چگونگی فعالیت و توسعه این صنعت بوده که در دولت های گوناگون موجب رشد یا افول بازدهی آن شده است.

معاونت مالی شرکت پتروشیمی آبادان با بیان این مطلب در گفتگو با خبرنگار بورس نیوز عنوان کرد: صنعت نفت، گاز و پتروشیمی مزیت نسبی ایران محسوب می شود که متأسفانه طی سال های اخیر به دلیل عدم شناخت کافی مدیران فعال در آن هیچ گونه سرمایه گذاری جدید در آن صورت نپذیرفته و شرکت ها تنها به همین وضع موجود بسنده کردند. در حالی که ذات این صنعت نیازمند توسعه و سرمایه گذاری جدید است تا بتواند به حداکثر بازدهی خود دست یابد.

علی مک وندی با اشاره به تفاوت عملکرد دولت جدید در مقایسه با دولت قبل گفت: آنچه با توجه به عملکرد گذشته تیم اقتصادی دولت جدید و همچنین برنامه های مطرح شده از سوی آنها به ذهن می رسد، حاکی از تأکید شدید بر توسعه و سرمایه گذاری در صنایع دارای مزیت کشور همچون صنعت پتروشیمی است.

معاون مالی "شپترو" اضافه کرد: عملکرد گذشته وزیر نفت انتخاب شده در گذشته به گونه ای بود که به جرأت می توان گفت هر گونه حرکت جدید و توسعه ای که در منطقه عسلویه به عنوان یکی از مناطق استراتژیک این صنعت رخ داد، در زمان مدیریت وی و به دلیل نوع دیدگاهشان به صنعت پتروشیمی بوده است. حال آنکه به نظر می رسد اکنون نیز با وجود ایجاد سال ها وقفه در ادامه فعالیت های گذشته آقای زنگنه، وی همت فراوانی برای از سرگیری سرمایه گذاری ها در این صنعت و رشد صادرات محصولات پتروشیمی دارد. از همین رو کلیه فعالان حوزه نفت، گاز و پتروشیمی به بهبود شرایط امیدوار هستند. چراکه تیم اقتصادی دولت جدید از افرادی تشکیل شده که به آنچه اکنون موجود است، بسنده نخواهند کرد و به اهداف بالاتر می اندیشند.

مک وندی در خصوص راهکارهای رشد صادرات محصولات پتروشیمی گفت : آن چه درحال حاضر بیش از هر چیز به عنوان مانع در صنعت پتروشیمی مطرح است، تحریم های داخلی است تا تحریم های خارجی؛ چراکه متأسفانه عملکرد سال های اخیر به گونه ای بوده که اجازه هیچ گونه توسعه ای به شرکت ها داده نشده و در حال حاضر تقاضا برای محصولات تولید شده دراین صنعت از سوی کشورهای همسایه، به دلیل عدم فراهم نمودن زیر ساخت ها و در پاره ای از موارد نابودی آن ها طی سال های اخیر، امکان صادرات و پاسخگویی به تقاضای خریداران از شرکت های پتروشیمی سلب شده است.

این مقام مسئول ادامه داد: شاید اگر بخواهیم به اثرات منفی تحریم های خارجی واقع بینانه نگاه کنیم ، بتوان سهم کمتری را نسبت به تحریم های داخلی به آن اختصاص داد. چه بسا تحریم های بین المللی موجب شد تا اگر سابق بر این صادرات ما تنها به کشورهای اروپایی بود اکنون مجبور به شناسایی بازارهای جدید همچون ترکیه، افغانستان و پاکستان شویم؛ اما در مقابل تحریم های داخلی همچون تصمیمات ناگهانی و ابلاغ ممنوعیت های گوناگونی برای صادرات محصولات، عدم تأمین به موقع خوراک پتروشیمی ها از مواردی بوده که اثرات نامطلوبی به مراتب بیش از تحریم های خارجی بر عملکرد شرکت ها داشته است.

مدیر مالی شرکت پتروشیمی مارون نیز پیرامون آینده پیش روی صنعت پتروشیمی با توجه به عملکرد وزیر جدید آن گفت: به نظر می رسد حمایت از سرمایه گذاری و فعال ساختن واحدهای پایین دستی این صنعت یکی از اصلی ترین برنامه های پیش روی آقای زنگنه باشد. چراکه همین سرمایه گذاری اندک فعلی که در صنعت پتروشیمی موجود است، متعلق به دوران مدیریت وی در گذشته می باشد.

احمدزاده ادامه داد: از دیگر اقداماتی که می تواند در زمره برنامه های وزیر نفت باشد انتصاب مدیران کارا و تقویت مدیریتی در بدنه این وزارتخانه خواهد بود. همچنین ارزیابی و بازنگری در روند صادرات و رشد آن نیز با توجه به عملکرد سابق تیم مذکور از جمله استراتژی هایی است که به طور قطع در دولت جدید به اجرا در خواهد آمد.

وی با اشاره به ظرفیت خالی حدود 20 درصدی پتروشیمی مارون برای تولید گفت: یکی از مسایلی که طی سال های اخیر اغلب شرکت های پتروشیمی با آن مواجه بودند بلا استفاده ماندن بخشی از ظرفیت تولیدی به دلیل عدم تأمین خوراک و همچنین عدم امکان صادرات محصولات و در نتیجه انبار آن ها بوده، از همین رو به نظر می رسد اکنون که افراد حرفه ای و آشنا به چالش های این صنعت روی کار آمده اند، ظرفیت بلااستفاده مذکور می تواند به عنوان یکی از اهرم های رشد شرکت های پتروشیمی محسوب شود تا با به کارگیری آن صادرات محصولات این حوزه بار دیگر به دوران اوج خود باز گردد.

این مقام مسئول در خاتمه با ابراز امیدواری فراوان نسبت به آینده گروه پتروشیمی عنوان کرد: با توجه به مطالب مطرح شده فعالان صنعت پتروشیمی امید بسیاری به بهبود وضعیت آن دارند؛ به گونه ای که می توان گفت بازگشت تدریجی این صنعت به دوران طلایی خود چندان دور از ذهن نخواهد بود.