افزایش دسترسی به نظام بانکی و تجارت دنیا بمراتب مهمتر از ۴ میلیارد پول نفت است.

به گزارش بنکر (Banker)، دکتر جواد صالحی اصفهانی اقتصاددان برجسته ایرانی و استاد دانشگاه ویرجینیا امریکاست. او طی ماه های گذشته چندین بار در مورد روش های اجرای فاز دوم طرح هدفمندی یارانه ها و همچنین مدیریت منابع مالی کشور به اظهار نظر پرداخته است صالحی اصفهانی در دسته اقتصاددانانی قرار می گیرد که حتی از امریکا نیز روند تحولات اقتصاد ایران را به دقت مطالعه و بررسی می کند. به نظر می رسد صالحی اصفهانی در مورد شیوه هزینه کرد درآمدهای حاصل از لغو تحریم ها نیز دیدگاه های قابل تاملی دارد. او به سه پرسش هفته نامه آسمان در این مورد به تفسیر پاسخ داده است:

  دولت در فاز اول پس از رفع مقدماتی تحریم ها و از محل درآمدهای تازه باید در کدام بخش های اقتصاد تمرکز کند؟ به طور مثال نقل می شود قسط اول دلارهای نفتی ایران صرف پرداخت سه ماه یارانه نقدی می شود. با این حساب شما هزینه در جهت پرداخت یارانه نقدی از طریق این منابع جدید را توصیه می کنید یا کمک به صنعت؟
بدترین نحوه استفاده از ارز آزاد شده تخصیص آن برای جبران کسری بودجه ناشی از اجرای طرح هدفمندی یارانه  است.  این کسری که حدود ده هزار میلیارد تومان تخمین زده میشود، میبایست از طریق افزایش بهای حامل های انرژی، بخصوص آنهائیکه  مورد مصرف خانوار های مرفه هستند، تاّمین شود. اختصاص این پول به صنعت هم باید با احتیاط  انجام شود زیرا شناخت صنایع محق کار بسیار مشکلی است، و اغلب در ان موارد صنایع بزرگ و صاحب نفوذ هستند که از کمک های دولت بر خوردار میشوند.  بنظر من استفاده بهینه از این پول برای اتمام طرح های نیمه تمام و بخصوص آنها که به تولید کنندگان خرد و متوسط کمک میکنند، مثل شبکه اینترنت کشور مفید خواهد بود نه اینکه این پول ها صرف پرداخت یارانه های نقدی به مردم شود.

 به نظر شما بخش خصوصی ایران در کوتاه مدت چگونه می تواند از رفع این تحریم ها سود ببرد؟
در یکسال گذشته قیمتهای نسبی در کشور از جهت کاهش ارزش ریال بنفع تولید بسیار بهبود یافته اند. بهای کالاهای قابل وارد کردن که اعم نیازهای صنعت و کشاورزی ایران را تشکیل میدهند، نسبت به کالاهای خدماتی بالا رفته اند و تولید آنها که در سالهای خرج بی حساب پول نفت مقرون بصرفه نبود اکنون اقتصادی است. اما بدلیل عدم دسترسی به بازار های خارجی، بخصوص دسترسی به  سیستم بانکی دنیا، بخش خصوصی ما نتوانسته است که از این امکان، بهره کافی بگیرد. در حال حاضر و پس از اجرای توافقات ژنو فضای تجارت خارجی باز شده و توافق هسته ای این امکان را به تولید کنندگان میدهد که از بهبود قیمت های نسبی بتوانند بیره بگیرند. کاهش تورم در ماه های اخیر و شروع برگرداندن آرامش به نظام پولی و بانکی نیز جزو فضای بهتر برای کسب و کار میباشند.

 آیا ورود این دلارهای نفتی به اقتصاد ایران می تواند نوید بخش رونق اقتصادی برای سال آینده باشد؟ یعنی در سال 93 به کمک منابع بیشتر دولت قادر است به رشد اقتصادی پیش بینی شده برسد؟
همینطور است.  البته باید در خاطر داشت که افزایش دسترسی به نظام بانکی و تجارت دنیا بمراتب مهمتر از ۴ میلیارد پول نفت است و اهم تلاش دولت باید در این جهت باشد. با توجه به سایر سیاست ها در جهت بهبود فضای کسم و کار پیش بینی رشد اقتصادی مثبت برای سال آینده کاملا منطقی است.