نیلی: سیل عظیم بیکاران در راهند

مشاور اقتصادی رئیس جمهور با اعلام اینکه بیکاری، بزرگترین مشکل اقتصادی کشور است و طی سالهای آینده با سیل عظیم بیکاران روبرو خواهیم شد، گفت: برای ایجاد شغل برای این جمعیت بیکار، نرخ رشد اقتصادی باید حداقل 6 درصد باشد.

به گزارش خبرنگار اقتصاد آنلاین، مسعود نیلی به نقش سیستم بانکی در خروج از رکود تورمی اشاره کرد و اظهار داشت: مهمترین مساله پیش رو در اقتصاد کشور در میان مدت و بلند مدت "بیکاری" است.

وی با بیان اینکه موج متولدین دهه 60 در نیمه دوم دهه 80 به سن اشتغال رسیده اند، تصریح کرد: با عدم تعادل بزرگی می توانسیم در دهه 80 رو به رو شویم ولی بخاطر توسعه مراکز علمی ورود این گروه به بازار به تاخیر افتاد ولی در سال های آتی با ورود سیل عظیمی از نیروهای تحصیل کرده که کار ندارند به بازار رو به خواهیم بود.

نیلی ضمن تاکید براینکه رشد اقتصادی بالاتر از 6 درصد حداقل رشد اقتصادی طی سال های آینده باید باشد، افزود: این رشد باید حتماً اشتغال زا و مستمر باشد. بزرگترین مانعی که برای تحقق این هدف وجود دارد این است که الان در نقطه مقابل این شرایط رو به رو هستیم یعنی با رکود تورمی مواجه هستیم.

وی با بیان اینکه زمان تحقق رشد اقتصادی بالای 6 درصد نمی تواند خیلی طولانی باشد، گفت: اینکه گفته می شود بین تورم و بیکاری یا رکود بده بستانی وجود دارد مربوط به چرخه صنعتی در کشورهای تجاری با تورم  پایین است اما با تورم فعلی در کشور اصلا این گزینه موضوعیت پیدا نمی کند.

*3عامل اصلی تورم از زبان نیلی

مشاور اقتصادی رئیس جمهور ادامه داد: 3 عامل در اقتصاد ما می تواند سطح عمومی قیمت ها را تفکیک کند، یکی از عوامل اصلی تورم فشار هزینه و بحران ارزی در سال های گذشته و مورد دوم انتظارات تورمی است چراکه با افزایش انتظارات تورمی، تورم زایی پول افزایش پیدا می کند؛ رشد بالای نقدینگی هم در کنار 2 گزینه اول اهیمت دارد.

نیلی ضمن اشاره به اینکه بازار ارز از ثبات خوبی برخوردار بوده و بنظر می رسد افزایش شدید نرخ ارز در سال 91 در حال خروج است، تصریح کرد: انتظارات تورمی هم طبق شاخص های اقتصادی کاهش یافته و در نتیجه از تورم زایی پول کاسته خواهد شد اما گزینه سوم همچنان باقی است.

به گزارش خبرنگار اقتصاد آنلاین، وی با بیان اینکه افزایش نقدینگی همچنان جز عوامل اصلی افزایش تورم و تشدید رکود تورمی در کشور است، افزود: نگاهی به سال های گذشته نشان می دهد که ماندگاری وجوه در سیستم بانکی در حال کاهش بود و بانک ها به حالت صندوق امانت برای نگه داری پول بودند اما اینکه تجهیز کننده منابع باشند عملیاتی نبود.