خانه‌ها ماست‌مالی شده‌اند!

یک معمار شهرسازی معتقد است: بزک‌کاری در ساختمان، معماری نیست بلکه چیزی است که بساز و بفروش‌ها از خودشان درآورده‌اند و متاسفانه آن را به عنوان نقطه قوت ساختمان‌ها به اذهان عمومی القا کرده‌اند.

 ابوالحسن میرعمادی در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا اظهار کرد: در ساختمان‌سازی کارهای اضافی مبتذل و هزینه‌بر زیاد صورت می‌گیرد. به جای این‌که به استاندارد پله‌ها، راهروها، اتاق‌ها، سرویس‌ها، آشپزخانه و ... بپردازیم به سمت تزئینات می‌رویم؛ چون مردم ظاهر قضیه را می‌بینند. این بزک‌کاری‌ها اضافه است. اگر از ابتدا با یک تناسب، زیبا خانه را بسازیم نیازی به بزک کردن و تحمیل هزینه‌های اضافی نیست.

 وی افزود: امروزه در 30 درصد ساختمان‌ها زیباسازی از پایه رعایت نمی‌شود، لذا سازندگان مجبور به تحمل هزینه‌های اضافی هستند که به هدررفت منابع و کوتاه شدن عمر ساختمان‌ها می‌انجامد؛ در صورتی که اگر از ابتدا از مصالح زیبا استفاده کنند نیازی به پوشاندن مصالح از طریق بزک‌کاری نخواهد بود.

 میرعمادی، تزئین روکش ساختمان‌ها را نوعی ماست‌مالی در ساخت‌وساز دانست و گفت: این هزینه‌ها نه تنها زیبا نیستند بلکه بعضا ضد فرهنگ ما هستند. چشم ما کم‌کم به این ساختمان‌ها عادت می‌کند و به مرور از زیبایی، برازندگی و نجابتی که در ساختمان‌های ایرانی بود دور می‌شویم.

 وی اظهار کرد: در گذشته تمام زندگی ما تعریف داشت و از استاندارد برخوردار بود. در هنر معماری و قالی‌بافی که با زندگی ایرانیان سر و کار داشت تناسب حاکم بود. خوشبختانه هوز تمام تناسب‌های قالی به هم نخورده اما استاندارد خانه‌سازی و شهرسازی ایران قدیم به کلی فراموش شده است. ما در هنر معماری جزو یکی از مراکز دنیا هستیم که باید از این هنر حفاظت کنیم.

 این کارشناس مسکن با اشاره به معماری شهر اصفهان خاطرنشان کرد: ریتم معماری اصفهان در تمام بناها کاملا مشخص است. پل‌ها، مساجد، میدان نقش جهان و به طور کلی سیستم شهر اصفهان ریتم دارد و چشم را نوازش می‌دهد. قبلا به هر جای ایران می‌رفتیم با توجه به وحدت فرم، تصور می‌کردیم یک نفر تمام بناها را ساخته است. درست مثل دستگاه موسیقی که هر دستگاه برای خودش یک مناسبتی داشته و ملودی‌ها تعریف شده بوده است، معماری هم موسیقی جامد است.

 میرعمادی یادآور شد: اگر بخواهیم یک مجموعه زیبا داشته باشیم باید تعاریفمان را بازنگری کنیم و اصول معماری قدیم را به‌روز کنیم. ما از دوره پهلوی اول به دنبال تقلید از اروپا، سیستم معماری را بدون تفکر کنار گذاشتیم و وارد یک سیستم شهرسازی شدیم که هیچ تناسبی ندارد. یک ساختمان به سبک رومی است، یک ساختمان سبک مدرن است، یکی سبک انگلیسی است، یکی سبک فرانسوی است. اینها نه تنها تناسبی با فرهنگ ایرانی اسلامی ندارند بلکه اصول زیبایی‌شناسی را به هم ریخته است.