محبوس شدن دارایی‌های بخش خصوصی ایران در ونزوئلا/ناامیدی فعالان ایران از کار در ونزوئلا

مدیر عامل یکی از شرکت‌های بخش خصوصی ایران از محبوس ماندن دارایی‌های برخی شرکت‌های بخش خصوصی ایران در ونزوئلا و بی‌انگیزگی فعالان بخش خصوصی ایران برای بازگشت به ونزوئلا سخن گفته است.

 
به گزارش اقتصادنیوز، هرچند در چند سال اخیر همزمان با افزایش روابط دیپلماسی ایران و ونزوئلا، روابط اقتصادی دو کشور نیز افزایش یافت و شرکت‌هایی از ایران در ونزوئلا کارهای اقتصادی انجام دادند اما اکنون وضعیت تفاوت فاحشی کرده است.

مدیر عامل یکی از شرکت‌های بخش خصوصی ایران از محبوس ماندن دارایی‌های برخی شرکت‌های بخش خصوصی ایران در ونزوئلا و بی‌انگیزگی فعالان بخش خصوصی ایران برای بازگشت به ونزوئلا سخن گفت.

محمدرضا انصاری، مدیر عامل شرکت کیسون که در سال‌های اخیر در کشور ونزوئلا فعالیت‌هایی داشته، عنوان کرده است: اینکه وضعیت کنونی ونزوئلا به آشوب، قتل و غارت منجر شود، بسیار محتمل است. اکنون نیز این روند آغاز و آدم‌کشی در این کشور بسیار زیاد شده است. مردم گرسنه، فقیر و عاصی مهر و عاطفه را کنار می‌گذارند. به نظرم این درگیری‌ها بالا می‌گیرد و به نظر نمی‌رسد به راحتی بتوان آن را کنترل کرد. من امیدی ندارم که زودتر از چند دهه، این کشور به پایداری برسد، اینکه چه اتفاقی رخ خواهد داد، من تحلیلگر سیاسی نیستم ولی وقتی این کشور را به لحاظ زندگی و اقتصادی نگاه می‌کنم، امیدی نمی‌بینم.

عضو هیات رئیسه اتاق بازرگانی ایران، در گفت‌وگویی که اخیرا با هفته‌نامه تجارت‌فردا داشته است، در پاسخ به این سوال که آیا هیچ‌وقت به فکر برگشت نیست که پروژه‌هایی را در این کشور اجرا کند؟ اظهار کرده است: ما ریشه‌هایی را در این کشور دوانده‌ایم که منجر به تاسیس دفاتر شده است و همین الان نیز به دلیل نگهداری از پروژه‌ها برای مردم، در ونزوئلا نیرو داریم؛ ولی می‌دانیم که دیگر نمی‌شود آنجا کار کرد. طرف مقابل باید مدیریت منسجمی داشته باشد تا شرکت‌های ایرانی و دیگر شرکت‌های خارجی در ونزوئلا کار کنند که متاسفانه هم‌اکنون این به چشم نمی‌خورد. ما حتی پروژه سوم خود را در آنجا پس دادیم و به‌رغم دریافت پیش‌پرداخت، چهار سال پیش قطع همکاری کردیم؛ اما به هر حال، پروژه‌هایی را که آنجا انجام داده‌ایم نگهداری می‌کنیم و تاسیساتی هم در آنجا داریم اما همان‌طور که گفتم، امید نداریم که فعلاً پروژه جدید در این کشور پیاده کنیم. 

وی تصریح کرد: در اینجا باید بگویم که مردم ونزوئلا بسیار صمیمی، گرم و دوست‌داشتنی هستند و رفتار دولت ونزوئلا با کیسون متکی به اعتماد متقابل و با صمیمیت و سلامت بوده است و کاش می‌شد بازهم در‌ آنجا به کار ادامه داد.

این مدیر بخش خصوصی ایران در مورد سرنوشت پروژه‌های نیمه‌تمام و تجهیزات شرکت‌های ایرانی در ونزوئلا هم بیان کرده است: باید برای آن فکر کرد. دولت باید در مذاکره با دولت ونزوئلا، راه‌حلی پیدا کند. حتی لازم است برای دارایی‌های شرکت‌های بخش خصوصی که در ونزوئلا اسیر است، فکر موقت کرد، اما به هر حال، اینکه آنها فعال شوند و رونقی در اقتصاد این کشور داشته باشند را نمی‌توان دید. باید بررسی کرد که اوضاع به چه صورت می‌شود و آیا دولت جدیدی که روی کار می‌آید، تفکر اقتصاد آزاد را دارد یا می‌خواهد همان سیاست‌های دولتی را پیش برد. یا اینکه باید ببینیم دولت فعلی این کشور، چطور عمل می‌کند و آیا می‌تواند کشور را اداره کند. من امید ندارم؛ چرا که می‌دانم فساد در آنجا نهادینه شده و مثل موریانه پایه‌های حکومت را از زیر خورده است، بعید به نظر می‌رسد دولتی به راحتی بتواند با این فساد برخورد کرده و آن را اصلاح کند.

وی متذکر شد: با دولت فعلی، نمی‌توان کاری در این راستا پیش برد؛ بنابراین دولت ایران باید صبر کند تا نفر بعدی بیاید و البته روابط خوبی را با تیم بعدی برقرار کند. الان زمان آن نیست که پل‌های پشت سر خود را خراب کنیم. دولت حتماً عوض می‌شود و کابینه بعدی که روی کار آمد، می‌تواند طرف مذاکره ایران باشد. اما تا پیش از آن، احتمال اینکه هرج و مرج در ونزوئلا ادامه یابد، بسیار زیاد است؛ زیرا مردمی که از نظام دولتی تغذیه کرده‌اند، حرکت خواهند کرد و عکس‌العمل نشان می‌دهند. در آنجا، مردم مسلح هستند. نمی‌دانم دولت بعد چطور می‌خواهد این مردم را کنترل کند. مگر اینکه غربی‌ها کمک‌های اقتصادی به این کشور داشته باشند و رونقی ایجاد شود. به هر حال آینده ونزوئلا چندان روشن نیست. من فقط می‌توانم برای مردم خوب ونزوئلا آرزوی بهروزی داشته باشم.