بررسی های موسسه تیمتریک از صنعت ساخت و ساز ایران نشان می دهد، این صنعت در طی ۵ سال آینده به طور متوسط رشدی ۶.۳ درصدی را تجربه خواهد کرد و ارزش کل بازار ساخت و ساز ایران در سال ۲۰۲۰ به رقم ۱۰۴ میلیارد دلار خواهد رسید.

به گزارش خبرگزاری تسنیم به نقل از پایگاه اینترنتی ورلد سمنت، بر اساس اعلام مرکز اطلاعات عمرانی موسسه تیمتریک، صنعت ساخت و ساز ایران احتمالا تا سال 2020 عملکرد مطلوبی خواهد داشت و این رشد ناشی از سرمایه گذاری ها در بخش انرژی و پروژه های ساخت و ساز در بخش مسکونی و زیرساخت ها خواهد بود. بهبود اعتماد سرمایه گذاران و مصرف کنندگان به دلیل لغو تحریم های غرب نیز موجب هدایت سرمایه ها به سمت پروژه های ساخت و ساز خواهد شد.
انتظار می رود متوسط ارزش افزوده صنعت ساخت و ساز در ایران تا سال 2020 میلادی سالانه 6.3 درصد باشد که بهبودی قابل توجه نسبت به رشد منفی سالانه 1.6 درصدی در طی 5 سال گذشته به شمار می رود. انتظار می رود ارزش صنعت ساخت و ساز ایران از 76.5 میلیارد دلار در سال 2015 به 104.1 میلیارد دلار در سال 2020 برسد. بازارهای ساخت و ساز مسکونی و انرژی اصلی ترین نقش را در این رشد خواهند داشت و ارزش این بازارها در سال 2020 به ترتیب به  50.2  و 28.9 میلیارد دلار خواهد رسید.
ساخت و ساز مسکونی  تا سال 2015 بزرگترین بخش از صنعت ساخت و ساز ایران محسوب می شد و 46 درصد از کل ارزش این بازار را به خود اختصاص داده بود. در طی 5 سال آینده، این بازار از سرعت گرفتن گسترش شهرنشینی و رشد جمعیت منتفع خواهد شد. تلاش های دولت برای کاهش کمبود مسکن نیز به رشد صنعت ساخت و ساز در طی 5 سال آینده کمک خواهد کرد.
ساخت و سازها در بخش انرژی و ساخت و سازهای مورد استفاده عموم در سال 2015 با اختصاص حدود 24 درصد از کل بازار ساخت و ساز، دومین بخش بزرگ این صنعت در بازار ایران بود. انتظار می رود اهمیت این بخش در طی 5 سال آینده افزایش یابد و در سال 2020 به 25 درصد از کل صنعت ساخت و ساز ایران برسد. طرح های دولت ایران برای پاسخ گویی به نیاز رو به افزایش کشور به برق و تمرکز بر توسعه منابع انرژی تجدید پذیر نیز به این امر کمک خواهد کرد.
دنی ریچاردز، اقتصاددان ارشد موسه تیمتریک در این باره گفت: «هرچند انتظار می رود صنعت ساخت و ساز ایران رشد قابل توجهی را شاهد باشد، اما ریسک های متعددی نیز در این چشم انداز دیده می شود. مهمترین ریسک افت ها عبارتند از، افت قیمت نفت، فساد و ریسک های سیاسی.»