ساعت24-علی‌اصغر بادبان کارشناس و عضو سابق شورای عالی سازمان تامین اجتماعی می گوید: "همین الساعه؛ همین الان تامین اجتماعی ده هزار میلیارد تومان به بانک رفاه با نرخ ۱۴ درصد بدهکار است.

این پول را گرفته که مستمری‌ها را بدهد. مساله اینجاست که با ده هزار میلیارد تومان هم مشکل پرداخت‌های تامین اجتماعی حل نمی‌شود. باید هر ماه همین مقدار وام بگیرد تا بتواند مستمری‌های ماهانه را بپردازد. پس قاعدتا به جایی خواهد رسید که توان بازپرداخت همین وام‌ها را هم نداشته باشد. تامین اجتماعی بدون تعارف در حال ورشکستگی است. هرکس بگوید اوضاع غیر از این است، لاپوشانی می‌کند، می‌خواهد روی مشکلات، روکش و سرپوش بگذارد؛ می‌خواهد مردم نبینند و نفهمند که چه خبر است. اگر خدای ناکرده تامین اجتماعی ورشکست شود، هیچ کس از پس این قصه برنخواهد آمد. هیچ کس نخواهد توانست این معضل را حل کند؛ چون چهار میلیون نفر را در هر ضریبی که مایلید ضرب کنید، آنوقت درمی‌یابید که با ورشکستگیِ سازمان، چه تعداد آدم، گرسنه خواهند ماند. دولت هم به طریق اولی از پسِ پرداخت مستمری اینها برنخواهد آمد. آقای رئیس جمهور از اول هم وعده داده بود که بایستی تامین اجتماعی را در شرایط بسیار اضطراری ببینیم و برای حل مشکلاتش، راهکارهایی درخور بیندیشیم."این کارشناس سازمان تامین اجتماعی شاید آخرین نفری باشد که در باره یک مشکل بسیار بزرگ در ایران می گوید اما کمی جلوتر از او اقتصاددانان و مدیران ارشد دولتی نیز دراین باره هشدارهای جدی تری داده ند. احمد میدری معاون رفاه اجتماعی وزارت تعاون ،کارورفاه اجتماعی و سایر اقتصاددانان از شرایط اسفناک صندوق های بازنشستگی بارها و بارها گفته و نوشته اند . میدری درگفت و گو با یک نشریه روشنفکری جدی ترین حرفها را برزبان آورده است . به حرفهای او باید توجه شود تا از افتادن اقتصاد به یک گرداب بزرگ جلوگیری شود. او به اندیشه پویا توضیح داده است:
اگر فکری برای صندوق های بازنشستگی نشود در آینده نزدیک با وضعیتی بحرانی روبه رو می شویم مشابه با وضعیتی که برای موسسه های مالی غیرمجاز به وجود آمد. هم اکنون هم مرتب با تحصن بازنشستگان مواجهیم. تصور می کنم در تاریخ ایران، بی سابقه باشد که بازنشستگان ارتش، دست به تحصن در برابر مجلس زده باشند. منطق موضوع صندوق ها، خیلی روشن است و به نظر من باید با مردم در این باره صحبت کرد. قرار هم نیست به یکباره سن بازنشستگی از پنجاه سال به 65 سال افزایش یابد. پیشنهاد ما اضافه شدن سن بازنشستگی به میزان شش ماه در هر سال است. ما در دولت و مجلس، طرح موضوع کرده ایم و امیدواریم در بودجه امسال، مجلس این مجوز را به ما بدهد که سن و سابقه را در بحث بازنشستگی تغییر دهیم. آقای روحانی هم تاحدودی، اجرایی کردن راه حل برای صندوق های بازنشستگی را قبول کرده اند. البته ما پیش بینی کردیم که مجلس زیر بار سیاسی بالا بردن یک ساله ی سن بازنشستگی نخواهد رفت و پیشنهاد کرده ایم که مجلس موضوع را به دولت تفویض کند تا ما وارد مذاکره با افکار عمومی و گروه ها شویم.... متوسط سن بازنشستگی در ایران، 51 سال است که با افزایش بیست ساله ی سال های امید به زندگی طی سی سال گذشته، عملا فشار بر صندوق های بازنشستگی و بودجه ی دولت، افزایش یافته است. به طوری که در سال 1395 تنها دو صندوق دولتی ( کشوری و نیروهای مسلح) معادل 37 هزار میلیارد تومان کسری داشته اند.باید تلاش کنیم در کشورمان درباره ی افزایش سن بازنشستگی، اجماع سازی کنیم. حکومت باید بپذیرد که این موضوع، مانند مرزهای کشور حیاتی است. شوخی بردار هم نیست. فرد در نظام اداری ایران، به طور متوسط 22 سال، ده درصد حقوقش را مستمری می دهد و 27 سال بازنشستگی می گیرد. این سیستم، ژاپن را زمین زده است ما که جای خود داریم. وضعیت ما مثل ژاپن است. آن ها به رغم این که در 67 سالگی بازنشسته می شوند اما 27 سال مستمری بازنشستگی می گیرند. البته این به دلیل بالا رفتن "امید به زندگی" و مقررات بازنشستگی است. سن بازنشستگی در ایران در سال 1332، 65 سال بوده و حالا به پنجاه سال رسیده است. امید به زندگی در ایران افزایش یافته و سن بازنشستگی کاهش پیدا کرده. واضح است که این سیستم بحران زا است. ایجاد تغییر در این وضعیت جرئت و جسارت بالایی می خواهد.