حکایت پول داغ دوباره پس از 5 سال زنده شد و نگه داشتن ریال از سوی صاحبان نقدینگی به عنوان خطر از دست رفتن ارزش دارایی تلقی شد. بنابراین بانک مرکزی تصمیم گرفت ابزاری را برای جذب نقدینگی سرگردان به سیستم رسمی پول طراحی کند. گواهی سپرده ریالی با سود 20 درصد، گواهی سپرده ارزی با سود 6 درصد و پیش‌فروش سکه در دستور کار قرار گرفت تا نقدینگی لرزان به جای هجوم به بازارهای طلا و ارز وارد چرخه بانکی شود. این ابزارها حدودا 250 هزار میلیارد تومان از نقدینگی کشور را به زیر چتر خود آورد که معادل یک‌ششم کل نقدینگی کشور است. بانک مرکزی توانست ماهیت حدود 17 درصد از کل نقدینگی کشور را برای حداقل یک سال از شکل خطرساز به شکلی نسبتاً امن و بی‌خطر تبدیل کند. در این فرایند 240هزار میلیارد تومان از نقدینگی خطرساز با فروش گواهی سپرده بانکی با سود 20 درصد برای یک سال از هجوم به بازارهای مالی منصرف شد. اظهارات متولیان بازار پول حاکی از این است که بخش عمده این مبلغ (حدود 235هزار میلیارد تومان) از محل سپرده‌های کوتاه‌مدت بوده که توسط صاحبان سپرده و برای گرفتن 5 درصد سود بیشتر به گواهی سپرده 20 درصد با نرخ بازخرید قبل از موعد 14 درصد تبدیل شد. در این میان مبالغ کمتری نیز در قالب گواهی سپرده ریالی مبتنی بر ارز اختصاص یافت که در سررسیدهای یک و دوساله در بانک‌ها افتتاح شد. بانک مرکزی با هدف مهار نقدینگی خطرساز توانست رقمی در حدود 10هزار میلیارد تومان را در طرح پیش‌فروش سکه جذب کند. زمانی که هیئت اقتصادی دولت یکسان‌سازی نرخ ارز را در دستور کار قرار داد، عملاً بازار ارز آزاد و سرمایه‌گذاری در آن برچیده شد. اما بانک مرکزی برای مهار نقدینگی سرگردانی که به بازار ارز هجوم آورده بود، برنامه‌ای برای پیش‌فروش سکه در 7 سررسید از یک‌ماهه تا دوساله ارائه داد. بر همین اساس، صاحبان سرمایه به‌جای خرید نقدی سکه از بازار، ترجیح دادند سکه‌های پیش‌فروش‌شده از سوی بانک مرکزی، به‌ویژه در سررسیدهای نزدیک شامل یک‌ماهه، 3‌ماهه و 6ماهه را خریداری کنند تا با فروش در بازار آزاد از گپ قیمتی آن بهره ببرند. تعداد سکه پیش‌فروش‌شده از سوی شعب منتخب بانک ملی به سقف ظرفیت ضراب‌خانه بانک مرکزی رسید و این نهاد به‌ترتیب سررسیدهای یک‌ماهه، 3‌ماهه و 6ماهه را از فهرست پیش‌خرید خط زد و در ادامه نیز به طور کلی طرح پیش‌فروش سکه را متوقف کرد.