یک کارشناس صنعت با اشاره به اهمیت محصول سیمان در توسعه کشورها ، سیلاب های اخیر چند استان، وضعیت گذشته و حال شرکت های سیمانی، چند پیشنهاد به دولت ارایه کرد.

 

به گزارش پایگاه خبری بورس پرس، نوید بهاری درباره ظرفیت های پنهان صنعت سیمان با ارایه تحلیلی اعلام کرد: صنعت سیمان با حدود حدود 90 سال سابقه یکی از قدیمی ترین و مهمترین ترین صنایع در تاریخ یک سده توسعه کشور به شمار می آید.

سیمان در کنار فولاد، جزو عناصر لازم برای توسعه یافتگی زیرساخت های هر کشور از جمله ساختمان ها، سدها و جاده ها بوده و صنعتی است که از حیث پراکندگی، ظرفیت اشتغال زایی مناسبی داشته و می تواند بعنوان وزنه تولید محصولات غیر نفتی در اقتصاد خودنمایی کند.

با توجه به شرایط حساس فعلی ، لازم است دولت نقش مصرفی کالای مهم سیمان را در ساخت و تقویت زیرساخت ها بیشتر مورد توجه قرار دهد.

بنابراین اولا" با توجه به سیلاب های اخیر استان خوزستان و سیل تازه استان های گلستان ، مازندران و خراسان شمالی ، طرح های مهار آب رودخانه ها باید جزو اولویت های دولت قرار گیرد. از جمله احداث سد بختیاری در بالادست سد دز و احداث سد و پروژه های مهار آب در سه استان گلستان ، مازندران و خراسان شمالی .

دوما" استفاده بیشتر از سازه های بتنی در زیر سازی جاده ها و استفاده از تکنولوژی استفاده از سیمان به جای آسفالت در جاده ها.

گرانی قیر و بی دوام بودن آن در برابر سرما و گرما در شرایط اقلیمی مناطق مختلف باعث شده تا برخی از کشورها برای راه سازی رویه بتنی را به رویه آسفالتی ترجیح دهند. تجربه موفق توسعه جاده‌ها با رویه بتنی باعث شد تا این این روش جدید راه سازی فراگیر شود. در ایران هم اخیرا با توجه به افزایش قیمت قیر و هزینه‌های نگهداری جاده‌ها ناشی از مقاومت پایین جاده‌های اسفالته در برابر شرایط جوی و تولید مازاد سیمان ، بحث راه سازی با رویه بتنی باید بطور جدی اجرا شود.

برای ساخت هر کیلومتر راه اصلی به 150 تن قیر و برای ساخت هر کیلومتر بزرگراه به 300 تن و هر کیلومتر آزادراه 400 تن قیر نیاز است حال اینکه قیمت داخلی قیر طی چند سال گذشته به شدت افزایش یافته و هر سال هم سهم پرو‍ژه‌های عمرانی از قیر رایگان دولتی کمتر می‌شود.

در این شرایط استفاده بیشتر از رویه های بتنی به جای آسفالت علاوه بر مزایای فوق ، امکان صادرات بیشتر برای قیر را فراهم خواهد کرد که سبب ارزآوری بیشتری خواهد شد و از طرف دیگر ظرفیت مازاد سیمان کشور مورد استفاده قرار خواهد گرفت.‍

با عنایت به موارد فوق و درحالی برای احداث کارخانه های فعلی سیمان حدود 13 میلیارد دلار سرمایه گذاری شده که استفاده از این ظرفیت بالفعل و با اهمیت در امر توسعه زیر ساخت ها کمتر توجه قرار گرفته و در نتیجه به مشکلات این شرکت های مهم در توسعه هم کمتر توجه شده است.

با اینکه این صنعت اواسط دهه 80 حجم عمده ای از ارزش روز بورس تهران را شامل می شد ولی درحال حاضر ارزش کل شرکت های سیمانی بورس
7000 میلیارد تومان یعنی حدود نیم میلیارد دلار است که کمتر از نصف ارزش بازار یک شرکت سنگ آهنی یا فلزی یا پتروشیمی است.

لذا در کنار استفاده از ظرفیت خالی سیمان برای توسعه و بالاخص در طرح های مهار آب و جاده سازی، اصلاح قیمت سیمان نیز ضروری است . چرا که قیمت جهانی هر تن سیمان حدود 70 دلار معادل 600 هزار تومان است درحالی که قیمت این محصول در ایران هر تن سیمان حدود 130 هزار تومان ( هر پاکت سیمان 6500 تومان) است.

بنابراین با توجه به هزینه های سنگین تولید سیمان از جمله انرژی، مواد معدنی و ... انتظار می رود دولت با همکاری شرکتهای سیمانی و انجمن سیمان ، قیمت این محصول استراتژیک را نیز اصلاح و به قیمت های واقعی برساند.