بیشتر تحلیلگران فنی به معامله‌گران پیشنهاد می‌دادند که تاکتیک«نوسان‌گیری از خرید» را در پیش بگیرند. در واقع با احتیاط خرید کنند و زمانی که قیمت کمی بالا رفت، آن را به فروش برسانند.

به گزارش بنکر (Banker)،  در واقع، تلقی محتاطانه این بود که خرید دلار در صورت طمع نکردن و فروش بلافاصله در قیمت‌های کمی بالاتر برای معامله‌گران سود محدودی به همراه خواهد داشت. در مقابل، دیدگاه دسته دیگری از فعالان قرار داشت که باور داشتند، بزرگ‌ترین مشکل دلار برای افزایش بیشتر قیمت این است که تقاضای خاص و قابل‌توجهی برای آن وجود ندارد؛ در نتیجه ظرفیت خاصی نیز برای افزایش قیمت نخواهد داشت. این موضوع موجب می‌شود که حتی با وجود افزایش‌های مقطعی، ظرفیت افت قیمت دوباره و نزول از سطوح حمایتی برای دلار از نگاه این دسته از معامله‌گران وجود داشته باشد. با این حال آنچه مسلم است در بازار دیدگاه‌های دیگری نیز وجود دارد که در تناقض با نظر دسته پیش‌گفته وجود دارد. به‌عنوان مثال، گروهی از همین تحلیلگران فنی باور دارند قیمت دلار در ماه‌های اخیر افت بسیار زیادی را تجربه کرده و در نتیجه به کف قیمتی خود نزدیک شده است. از نظر آنها، قیمت حتی اگر در کوتاه‌مدت افزایش خاصی را تجربه نکند، ظرفیت کاهش‌های بیشتر را نیز نخواهد داشت. این عده به‌خصوص حمایت دوباره دلار در مرز ۱۱ هزار تومانی را به‌عنوان تشکیل یک کف محکم مورد توجه قرار داده‌اند. قیمت دلار یک‌بار در تاریخ ۲۶ تیر مورد حمایت معامله‌گران قرار گرفت و بار دیگر در تاریخ ۵شهریور.

بازارساز ارزی نیز در روزهای اخیر به‌نظر می‌رسد بیشتر تمایل دارد اجازه ندهد که قیمت‌ها از محدوده خاصی بالاتر یا پایین‌تر بروند و سعی دارد که نوسانات قیمتی را محدود نگه دارد. این تاکتیکی است که در هفته‌های اخیر توسط بازارساز اجرا شده و موفق هم عمل کرده است. یکی از نشانه‌هایی که معامله‌گران به واسطه آن تصور کرده‌اند که بازارساز چنین هدفی را دنبال می‌کند، نوع قیمت‌گذاری صرافی‌های بانکی است.